Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, το 1ο Δημοτικό Σχολείο Καρπενησίου, στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας ΑμεΑ, υλοποίησε βιωματικές δράσεις ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης των μαθητών σε θέματα που σχετίζονται με την αναπηρία.
Τις δράσεις σχεδίασαν, οργάνωσαν και συντόνισαν οι εκπαιδευτικοί Ειδικής Αγωγής Γιαννουλάκου Βασιλική, Καώνη Αγγελική, Μπάρκα Πηνελόπη και η Κοινωνική Λειτουργός Τασιού Ευγενία.
Το πρώτο δίωρο συμμετείχαν οι μαθητές των τάξεων Α’, Β’ και Γ’. Πραγματοποιήθηκε ανάγνωση του παραμυθιού με τίτλο: « Φίλοι; Φώς φανάρι» και έπειτα διεξήχθη ανάλογη συζήτηση, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η αναπηρία δεν αποτελεί εμπόδιο στην δημιουργία μιας φιλίας.
Στην συνέχεια έγινε αναφορά στις μορφές αναπηρίας (ορατές και μη ορατές, επίκτητες και μη) και τα παιδιά εξέφρασαν τις απορίες και τις ιδέες τους. Ακολούθησαν διάφορες βιωματικές δραστηριότητες προσεγγίζοντας την κινητική αναπηρία, όπου οι μαθητές κλήθηκαν με το ένα χέρι μόνο, να ανοίξουν το περιτύλιγμα μιας καραμέλας, να λύσουν έναν φιόγκο και τέλος να διπλώσουν ένα χαρτί και να το βάλουν σε φάκελο.
Συνειδητοποίησαν πόσο σημαντική είναι η σαφής και απλή διατύπωση εντολών/προτάσεων σε ανθρώπους με νοητική υστέρηση, όταν κλήθηκαν να σχεδιάσουν το ασύμμετρο σχήμα που τους περιέγραφε κάποιος συμμαθητής τους, ενώ διαπίστωσαν πόσο σημαντική είναι η κατά μέτωπο επικοινωνία με έναν κωφό άνθρωπο αναγνωρίζοντας προτάσεις με χειλεανάγνωση.
Για την αφίσα της ημέρας, οι μαθητές έπρεπε σε ένα χαρτί να «γράψουν» τη λέξη «ΦΙΛΟΙ» με το εξάστιγμο σύστημα γραφής των τυφλών (Braille), μέσω σκίασης και τοποθέτησης αυτοκόλλητων στις κατάλληλες θέσεις, προκειμένου να δημιουργηθεί ανάγλυφη αίσθηση στο χαρτί τους.
Τέλος κλήθηκαν να απαντήσουν σε κάποιο σύντομο ερωτηματολόγιο το οποίο σχετιζόταν άμεσα με τη στάση που πρέπει να έχουν οι ίδιοι απέναντι σε ανθρώπους με συγκεκριμένες αναπηρίες.
Το δεύτερο δίωρο συμμετείχαν οι μαθητές των τάξεων Δ’, Ε’ και Στ΄. Στην αρχή έγινε προβολή μιας ταινίας μικρού μήκους και ακολούθησε ενδελεχής συζήτηση. Κατόπιν ακολούθησαν οι ίδιες βιωματικές δράσεις με αυτές των μικρότερων τάξεων, με αυξημένο τον βαθμό δυσκολίας.
Για την αφίσα της ημέρας οι μαθητές έπρεπε να εργαστούν σε ομάδες των τριών ατόμων. Συγκεκριμένα, αφού εντόπισαν τις αξίες που πρέπει να μας διακρίνουν για να συνυπάρχουμε ως άνθρωποι με αναπηρία ή μη, τις κατέγραψαν και δημιούργησαν ανάγλυφες κάρτες προσομοίωσης του εξάστιγμου συστήματος γραφής των τυφλών, χρησιμοποιώντας διπλόκαρφα.
Στο τέλος με κλειστά μάτια προσπάθησαν να τις «διαβάσουν» μέσω της ψηλάφησης. Οι μαθητές εργάστηκαν με ζήλο και ενθουσιασμό και κατανόησαν πλήρως το θέμα της δράσης, γεγονός που το εξέφρασαν.
Σε μια νεροσταγόνα
το αγοράκι έψαχνε να βρει τη φωνή του.
Δεν τη θέλω για να μιλάω,
θα την κάνω δαχτυλίδι
που θα φοράει η σιωπή μου
στο μικρό της δαχτυλάκι.
(απόσπασμα από το ποίημα
“ΤΟ ΜΟΥΓΓΟ ΑΓΟΡΑΚΙ”
του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα)