Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, στο σχολείο μας πραγματοποιήθηκαν βιωματικές δράσεις με τίτλο «Βλέπω με την… καρδιά», τις οποίες σχεδίασαν και υλοποίησαν οι εκπαιδευτικοί ειδικής αγωγής Βασιλική Γιαννουλάκου, Εκπαιδευτικός Τμήματος Ένταξης, Μαρκέλλα Αθανασοπούλου, Εκπαιδευτικός Παράλληλης Στήριξης, Ευαγγελία Νάσιου, Εκπαιδευτικός Παράλληλης Στήριξης, η Ψυχολόγος του σχολείου Στέλλα Νιώπα και η Κοινωνική Λειτουργός Αργυρώ Γιαννιώτη. Στην αρχή συζητήσαμε με τους μαθητές για τις διάφορες μορφές αναπηρίας, ορατές και μη, και τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν απορίες και σκέψεις, κατανοώντας ότι η αναπηρία αποτελεί μέρος της ανθρώπινης ποικιλομορφίας και όχι στοιχείο αποκλεισμού. Ακολούθησαν οι βιωματικές δράσεις ενσυναίσθησης, μέσα από τις οποίες οι μαθητές κλήθηκαν να μπουν για λίγο στη θέση ανθρώπων με διαφορετικά είδη αναπηρίας.
Αρχικά προσπάθησαν να ζωγραφίσουν ένα λουλούδι «αλλιώς», κρατώντας το μολύβι μόνο με τον αντίχειρα και τον μικρό δάχτυλο. Η εμπειρία τους έδειξε πόσο δύσκολη μπορεί να γίνει μια απλή δραστηριότητα όταν οι κινήσεις του χεριού είναι περιορισμένες, ενώ μέσα από τη συζήτηση που ακολούθησε αναζήτησαν τρόπους που θα μπορούσαν να διευκολύνουν κάποιον με κινητικές δυσκολίες. Στη συνέχεια τα παιδιά κράτησαν για αρκετή ώρα σηκωμένο το χέρι με το οποίο γράφουν και μετά έγραψαν το όνομά τους, αντιλαμβανόμενα πόσο γρήγορα μπορεί να κουραστεί κάποιος και γιατί είναι σημαντικό να δείχνουμε κατανόηση και υποστήριξη.
Η δράση «Μήνυμα χωρίς ήχο» έβαλε τους μαθητές στη θέση ενός κωφού ατόμου που προσπαθεί να κατανοήσει ένα μήνυμα μόνο από τις κινήσεις του σώματος. Διαπίστωσαν ότι ακόμη και μια απλή πρόταση μπορεί να γίνει δυσνόητη χωρίς καθαρή και παραστατική επικοινωνία. Σε συνέχεια αυτής της εμπειρίας, με τη δράση «Διαβάζω τα χείλη», προσπάθησαν να αναγνωρίσουν λέξεις μόνο μέσω χειλεανάγνωσης, κατανοώντας πόσο σημαντικό είναι να κοιτάμε τον συνομιλητή μας στο πρόσωπο και να μιλάμε καθαρά όταν θέλουμε να επικοινωνήσουμε με ένα κωφό ή βαρήκοο άτομο.
Ακολούθησε η δραστηριότητα «Ο κόσμος με λίγες λεπτομέρειες», όπου οι μαθητές προσπάθησαν να αποκωδικοποιήσουν θολές εικόνες και λέξεις όπως θα τις αντιλαμβανόταν ένας άνθρωπος με σοβαρή απώλεια όρασης, συζητώντας τις δυσκολίες που προκύπτουν στην καθημερινότητα και τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να τις μειώσουμε. Στο «Μικρό λεξικό νοημάτων» τα παιδιά έμαθαν βασικές λέξεις στη νοηματική γλώσσα – «Ευχαριστώ», «Καλημέρα», «Καλό βράδυ», «Ναι», «Όχι» – παίρνοντας μια γεύση από έναν ιδιαίτερο και πολύτιμο τρόπο επικοινωνίας.
Η δημιουργία της αφίσας της ημέρας αποτέλεσε μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές. Σε κάθε τμήμα δόθηκε μια αφίσα με την εικόνα ενός τυφλού ανθρώπου που, συμβολικά, κρατούσε έναν φακό και φώτιζε σε όσους βλέπουν, υπενθυμίζοντάς τους ότι η σημερινή μέρα δεν αφορά τα μάτια αλλά την καρδιά. Για να ολοκληρωθεί η αφίσα, διαβάστηκε στα παιδιά το παραμύθι «Το Κάτι Άλλο» από τις εκδόσεις Πατάκη, χωρίς να βλέπουν καθόλου τις εικόνες. Άφησαν τη φαντασία τους να πλάσει τον ήρωα και τον ζωγράφισαν μέσα σε μια καρδιά, την οποία στη συνέχεια κόλλησαν πάνω στην αφίσα του τμήματός τους. Ακολούθησε συζήτηση για το βιβλίο, τα συναισθήματα και τα μηνύματα που τους γέννησε.
Η ημέρα ολοκληρώθηκε με τη δράση «Η πεταλούδα μου “μιλάει”». Κάθε παιδί έγραψε πάνω στη χάρτινη πεταλούδα του ένα όμορφο, γλυκό μήνυμα που στη συνέχεια θα προσφερθεί σε έναν άνθρωπο της γειτονιάς μας, μεταφέροντας προς την κοινότητα το πιο σημαντικό μήνυμα της ημέρας: ότι ο σεβασμός, η κατανόηση και η αποδοχή ξεκινούν από μικρές πράξεις αγάπης που μπορεί να κάνει ο καθένας μας.
Οι μαθητές μας έμαθαν, ένιωσαν, σκέφτηκαν και κυρίως συνειδητοποίησαν πως η διαφορετικότητα μας ενώνει και ότι πολλές φορές, για να δούμε πραγματικά τον κόσμο, αρκεί να κοιτάξουμε με την καρδιά!
  |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |