Ελιά. Θεϊκό δώρο. Δέντρο του καλού. Σύμβολο γαλήνης, προστασίας, ειρήνης, νίκης. Για τους αρχαίους Έλληνες ήταν το σύμβολο των ολυμπιακών ιδεωδών. Το βραβείο που έπαιρνε ο ολυμπιονίκης ήταν ένα στεφάνι από κλαδί ελιάς, ο “κότινος”.
Στο βάπτισμα ιερέας αφού ευλογήσει το νερό, το μυρώνει με λάδι. Με λίγες σταγόνες λάδι από το καντηλάκι γαληνεύουν οι ναυτικοί τη θάλασσα. Το αγιασμένο από την εκκλησία λάδι διατηρείται φυλαχτό και βοηθάει, σε κάθε δύσκολη στιγμή. Μερικές σταγόνες λάδι σε λίγο νερό φτάνουν για ν΄ απαλλάξουν κάποιον από το κακό μάτι.
Η ελιά, το ευλογημένο αυτό δέντρο, ζει και προσφέρει καρπούς για αιώνες, καλλιεργείται σχεδόν σε κάθε έδαφος, αγαπά το μεσογειακό κλίμα, ζητά ελάχιστη περιποίηση και αξιοποιείται πλήρως ως καρπός, φύλλωμα και ξύλο.
Η ελιά, το δέντρο το οποίο είναι γεμάτο πατρογονικά παραμύθια και ο καθένας μας το νιώθει σαν ευλογία και σαν ασφάλεια, ενέπνευσε εμάς τους μαθητές της Β΄ Τάξης και δημιουργήσαμε ένα παραμύθι με τίτλο:
Η Ελίντα θυμάται
Είναι ένα υπέροχο παραμύθι που γεννήθηκε από τις γνώσεις, τη φαντασία, το μεράκι και κυρίως τη συνεργασία μας.
Εμψυχωτές μας ήταν οι εκπαιδευτικοί, κ. Βασιλική Μήλα, και κ. Δήμητρα Βουτσέλη.
Η εικονογράφηση έγινε με την καθοδήγηση της εικονογράφου κ. Σίσυς Κυλερτζή που την ευχαριστούμε θερμά.
